Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2009

Τι έγινε την Παρασκευή (ή αλλιώς την πέμπτη ημέρα διαπραγματεύσεων)

Μετά την… κρυάδα που μας προκάλεσε τη 2η ημέρα η διαρροή της Δανέζικης πρότασης και την επεισοδιακή 3η ημέρα με την αναστολή των διεργασιών ύστερα από σχετικό αίτημα του Τουβαλού, επιτέλους χθες είχαμε καλά νέα. Ανάμεσα στα πολλά προσχέδια που βρήκαν το φως της δημοσιότητας (βλέπε χθεσινό update) υπήρχαν δύο αρκετά καλές προτάσεις που έχουν σημαντικές πιθανότητες να αποτελέσουν και επισήμως τη βάση διαπραγματεύσεων από τα θεσμικά όργανα του UNFCCC.

Αρχικά κυκλοφόρησε η πρόταση της Συμμαχίας των Μικρών Νησιωτικών Κρατών (AOSIS), στην οποία περιγράφεται ο τρόπος με τον οποίο μπορεί να δημιουργηθεί μία ισχυρή και νομικά δεσμευτική συμφωνία με δύο Πρωτόκολλα (διατήρηση του Κιότο μετά το 2012 για τις βιομηχανικές χώρες και ένα νέο πρωτόκολλο για τις αναπτυσσόμενες και τις ΗΠΑ), σημαντικές μειώσεις των εκπομπών και μακροχρόνια χρηματοδότηση. Πρόκειται για μία εξαιρετική πρόταση που καλύπτει ικανοποιητικά σχεδόν όλα τα αιτήματα μας.

Λίγη ώρα αργότερα κυκλοφόρησε και η πρόταση του προεδρείου της Ομάδας Εργασίας της UNFCCC για τη Μακροπρόθεσμη Δράση Συνεργασίας (AWG-LCA -που βάσει της συμφωνίας του Μπαλί επεξεργάζεται τις υποχρεώσεις των αναπτυσσόμενων κρατών και των ΗΠΑ για μετά το 2012) έχοντας αρκετά θετικά στοιχεία. Η εν λόγω πρόταση αποτελεί ικανοποιητική βάση διαπραγματεύσεων, αν και χρήζει βελτίωσης κυρίως στο κομμάτι του νομικά δεσμευτικού χαρακτήρα. Ωστόσο θα μπορούσε να ενισχυθεί με αρκετά από τα στοιχεία της πρότασης των AOSIS.

Πλέον θα πρέπει να δεχτούν τα κράτη να αποτελέσουν και επισήμως αυτά τα δύο προσχέδια τη βάση διαπραγματεύσεων, κάτι που έχει αρκετές πιθανότητες, και από κει και πέρα να υπάρξουν βελτιώσεις και όχι μετριασμός των θετικών σημείων. Αυτό θα είναι και το πιο δύσκολο κομμάτι…

Από κει και πέρα, χθες είχαμε και τα αποτελέσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της ΕΕ. Οι ευρωπαίοι ηγέτες, λίγες ημέρες πριν μεταβούν οι ίδιοι στην Κοπεγχάγη, είχαν την ευκαιρία να καταστήσουν την ΕΕ πραγματικό ηγέτη στον παγκόσμιο αγώνα της καταπολέμησης των κλιματικών αλλαγών και να δώσουν νέα ώθηση στις διαπραγματεύσεις. Δυστυχώς όμως απέτυχαν τόσο να αναβαθμίσουν το στόχο της ΕΕ σε 30% όσο και να καταθέσουν συγκεκριμένη και γενναία πρόταση για μακροχρόνια χρηματοδότηση προς τις αναπτυσσόμενες χώρες. Επίσης δεν κατέστησαν σαφές κατά πόσο επιθυμούν ο στόχος του 20% (ή τελικά του 30%) να επιτευχθεί ως το 2020 με τη μεταφορά των περισσευούμενων δικαιωμάτων ρύπανσης από την πενταετία του Κιότο (2008-2012).
Κάτι τέτοιο θα είχε καταστροφικά αποτελέσματα αφού η επίτευξη του στόχου θα ήταν ‘λογιστική’ και όχι πραγματική. Για την ακρίβεια, οι πραγματικές εκπομπές μπορεί ακόμα και να αυξηθούν, σε σχέση με το έτος αναφοράς 1990, αν τελικά χρησιμοποιηθούν αυτά τα δικαιώματα (η περιβόητη μεταφορά ‘καυτού αέρα’). Ως αποτέλεσμα το CAN βράβευσε την ΕΕ στην τρίτη θέση της χθεσινής απονομής του Απολιθώματος της Ημέρας (βλέπε Απολίθωμα Ημέρας για Παρασκευή).

Τουλάχιστον υπήρχε και κάτι θετικό από το χθεσινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, αφού η ΕΕ επισήμανε για άλλη μία φορά ότι η θέση της είναι η επίτευξη μίας νομικά δεσμευτικής συμφωνίας για την αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου